Moordverhalen

Natuurlijk zijn niet alle moorden hetzelfde. De meest ludieke en creatieve verhalen komen op deze pagina te staan. Schrijf zelf een mooi verhaal over hoe jij op koelbloedige wijze jouw doelwit neerschoot en misschien win jij wel de prijs voor het allermooiste verhaal!


De dood van Esmee Beldman, vermoord door Jolien Bonhof 

Om mijn tragische dood iets te verzachten heb ik voor mijn nabestaanden, mijn allerlaatste avond omschreven:

Het is woensdag 2 oktober 2019. Twee dagen voor het beruchte MGZ tentamen, maar dat mag de pret niet drukken, want vandaag is het dé dag. Esmee mag vanavond namelijk haar behaalde Propedeuse Biomedische Wetenschappen in ontvangst nemen na een jaar lang blokken. Één groot feest natuurlijk. Papa, mama en zelfs grote zus zijn van de partij.

Na te smullen van een verrukkelijk verhaaltje van onze Ineke van der Zee, stapt Esmee als tweede (tja, Beldman hè) naar voren om haar welverdiende papiertje in ontvangst te nemen. Ietwat ongemakkelijke handdrukken van de examencommissie en 2 maal applaus van de hele zaal zorgen voor een glimlach op haar gezicht.
Echter, er is tegelijkertijd ook een andere glimlach te zien in de Lammerszaal. Ergens in een donker hoekje verscholen, spat er een duivels glimlachje op het gezicht van Jolien.
Daar is ze dan.
Haar doelwit.
Recht voor haar neus.
Nog 84 andere studenten te gaan en dan is het zo ver.
Jolien kan niet meer wachten.
Nietsvermoedend vermaakt Esmee zich de volgende minuten met heel veel applausjes, het roddelen over de jurkjes van medestudenten met buurvrouw Isa en het oogcontact zoeken met de trouwe supporters boven op het balkon (shoutout naar jullie).
De laatste woorden van Ineke echoën door de Lammerszaal als Esmee en haar gezin in  een slakkentempo de zaal verlaten. Ze lopen de borrel tegemoet. Ook nog eens gratis drank, deze dag lijkt niet meer verpest te kunnen worden.
Daar denkt één iemand anders over.
Na nog geen 2 stappen buiten de Lammerszaal gezet te hebben, hoort Esmee haar naam klinken. Ze kijkt om. Recht in de ogen van... Ja geen idee eigenlijk, ze had dit meisje nog nooit gezien.
Het meisje feliciteert Esmee met het behalen van haar Propedeuse. Nog voordat Esmee iets kan zeggen, wordt haar zicht vervuld met de opening van een enorm pistool. Plots is haar jurkje een tint donkerder geworden en stroomt er water (of was het bloed?) over haar gezicht.
Terwijl haar familie in shock toekijkt, verdrinkt Esmee in de Gotcha-attack van Jolien.

Het is gedaan.

En nog voor Esmee zelf haar slag heeft kunnen slaan.

RIP, Rest In Propedeuse-uitreiking


Op 4 oktober wist Meri Daneljan een volgende moorden (!) te plegen. Dit is wat ze er zelf over te zeggen heeft: 

"Ik zat donderdag rustig te genieten van mijn lunch in de kantine, toen ik me plots realiseerde dat ik over een paar uur vogelvrij zou zijn. Het was te laat voor mij om mijn slachtoffer nog te vinden, dus toen heb ik maar mijn plan B in werking gezet. Door de hele dag op te letten, ben ik te weten gekomen wie nog meer potentiële vogelvrije moordenaars waren. Zo stond ik de volgende ochtend, meteen na onze allereerste MGZ toets, te wachten op mijn doelwitten. De niets vermoedende Rick Wolters kwam om 10:35 de sporthal uitgelopen en liep naar me toe om nog even de toets te bespreken, tot ik uit het niets mijn wapen tevoorschijn haalde. Dat is één. 

Na de eerste succesvolle moord stond ik alert in een hoekje te wachten op mijn volgende slachtoffer, Isabel Janss. Een halfuur ging voorbij en ik begon te twijfelen of ze niet allang weg was, tot ik haar opeens een paar meter verder zag staan. Dit was mijn kans. Erg subtiel liep ik er heen om wederom ‘nog even de toets te bespreken’. Dat duurde niet lang, want direct na de begroeting (om 11:10) is ook Isabel gesneuveld.


Zo heeft mijn vogelvrijheid gelukkig niet lang geduurd."


De dubbel gepleegde moord door Lieke van Dongen op Luc Jaspar en Mandy Peggen

"Voor een maximale sfeerimpressie dient https://www.youtube.com/watch?v=fzw34HKjfjU op de achtergrond geluisterd te worden.


Toen was het zo ver. Het was 7 oktober. De laatste dag, de laatste kans die de vogelvrije mensen hadden om nog een moord te begaan. Anders zouden ze eindigen op dé lijst, de beruchte lijst: de lijst met mensen die dood zijn door passiviteit. Een lijst waar niemand op wil staan.


Zo ook Mandy Peggen, Lieke van Dongen en Luc Jaspar niet. Drie vogelvrije strijders, al dagen wanhopig op zoek naar een onschuldig vogeltje om genadeloos neer te knallen met hun vers geladen waterpistool. Vanavond zouden ze met wat vrienden bij Luc Jaspar in Hoogeveldt gaan indrinken om vervolgens de week goed te beginnen in de stad. Iedereen wist dat er eerst nog wat te gebeuren stond… Er gingen doden vallen. Hun eigen vrienden. Maar, je moet nou eenmaal wat over hebben voor Gotcha.


Luc’s vrienden arriveerden bij Hoogeveldt, waaronder Mandy en Lieke. Er werd gelachen en gedronken, spelletjes gewonnen en verloren. Toen het tijd was om naar de stad te gaan stond er nog maar één ding te wachten: het duel.


De drie verplaatsten zich naar de gang, waar wel vaker epische battles werden gehouden. Met hun pistool geladen in hun broekzak, vond er een epic stare down plaats, alsof het zo uit de film “The Good The Bad and The Ugly” kwam (zoek “The Final Duel” op op YouTube, een van de meest epische scènes uit de filmgeschiedenis. Het ging precies zo). Wie zou er het eerst naar zijn pistool grijpen? Wie zou er het eerst ten onder gaan? Wie zou er overleven? De spanning was om te snijden. Je kon een speld horen vallen.


Toen gebeurde het. Lieke van Dongen aka Clint Eastwood pakte razendsnel haar pistool en haalde Luc Jaspar neer. In diezelfde beweging ontweek ze de waterstraal des doods van Mandy Peggen en raakte Lieke haar eerder dan dat Mandy een tweede kans kreeg. Het was gebeurd, er was gestreden. Lieke van Dongen was de winnaar. Nu op naar meter maandag."